Nicis Institute - Nicis - Re-integratiebeleid kan effectiever door samenwerking UWV, CWI en gemeenten

Re-integratiebeleid kan effectiever door samenwerking UWV, CWI en gemeenten

Inleiding

Steeds meer mensen vinden via ondersteuning werk; in 2002 werkte 26 procent van de mensen na twee jaar weer, in 2004 41 procent. Het is echter lastig vast te stellen of het vinden van werk door die ondersteuning komt. Met zekerheid kan slechts gesproken worden van een ‘klein positief effect’. Dit blijkt uit de beleidsdoorlichting ‘Van uitkering naar werk: beleidsdoorlichting re-integratie’ die de re-integratie tot en met 2005 tegen het licht heeft gehouden. Een belangrijke aanbeveling in de beleidsdoorlichting is dat UWV, CWI en gemeenten meer en intensiever moeten samenwerken in nieuwe locaties voor werk en inkomen (LWI) en dat de behoefte van werkgevers meer centraal moet komen te staan.

Probleemstelling

De beleidsdoorlichting re-integratie is breed opgezet. De volgende vragen komen aan de orde:

Wat is het probleem dat aanleiding is (geweest) voor beleid? Is dit probleem nog actueel?
Wat is de oorzaak van het probleem?
Waarom rekent de overheid het tot haar verantwoordelijkheid om het probleem op te lossen?
Waarom ligt de verantwoordelijkheid op rijksniveau (en niet op decentraal of EU-niveau)? Hoe is de verantwoordelijkheid vormgegeven en waarom?
Welke doelstelling heeft de overheid geformuleerd voor de oplossing van het probleem?
Welke instrumenten (zullen) worden ingezet? Hoe is de samenhang tussen de instrumenten? Is er sprake van overlap? Wat is bekend over de uitvoering van beleid?
Dragen de instrumenten bij aan de geformuleerde doelstellingen (oplossing voor het probleem)? Wat zijn de belangrijkste positieve en negatieve neveneffecten?
Hoe wordt de hoogte bepaald van de budgetten die worden ingezet? Wat is hiervan de onderbouwing?

Beschrijving

Aan de hand van de bovenstaande deelvragen wordt verslag gedaan in de rapportage.

Conclusies

De belangrijkste conclusies uit de beleidsdoorlichting zijn:

Steeds meer mensen vinden via ondersteuning werk; in 2002 werkte 26 procent van de mensen na twee jaar weer, in 2004 41 procent. Dat is een stijging van 50 procent.
Re-integratie heeft het meeste zin bij mensen met de grootste afstand tot de arbeidsmarkt; daarnaast varieert het effect van re-integratie sterk per doelgroep en instrument.
Het is lastig vast te stellen of het vinden van werk door die ondersteuning komt. De beleidsdoorlichting spreekt van een ‘klein positief effect’.
Re-integratie brengt mensen die niet direct aan een baan komen, en waar niet wordt bespaard op een uitkering, wel dichter bij de arbeidsmarkt; 41 procent volgt na een traject van sociale activering een traject gericht op werk.
Gemeenten besteden steeds minder van hun re-integratiegeld aan gesubsidieerde banen en steeds meer aan activiteiten om mensen gewoon aan de slag te helpen.
Re-integratie bespaart weinig direct op uitkeringen: soms wegen besparingen op de uitkeringen op tegen de uitgaven op re-integratie, meestal niet. Ook worden maatschappelijke opbrengsten zoals minder isolement, minder crimininaliteit hierbij niet meegerekend.

Bron

Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Datum uitgave

29/01/2008

Links

Lees via de website van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid meer over dit onderwerp

Documenttype

onderzoek

Thema's

Werk

Trefwoorden

Reïntegratie